‫[دخترِ پادشاهِ مرداب]
‫«امپایر بست تی وی تقدیم میکند» ‫دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال به صورت سافت ساب و هارد ساب پارسی ‫..:::EmpireBestTV.Com:::.
‫« امپایر بـست تی وی در تلگرام و اینستاگرام و توئـیـتـر » ‫.::@EmpireBestTV::.
‫«ارائه ای از مونت مووی» ‫ :.: MontMovie.Net :.:
‫دانلود اپلیکیشن موبایل مونت مووی ‫appmt.MontMovie.net ‫مـونـت مـووی در تلگرام و اینستاگرام ‫@MontMovie
‫و مادر فریاد زد:
‫«آن‌که در چشمانت بازتابش را می‌بینم ‫خودِ من هستم؟»
‫دختر گفت:
‫«آن‌که در چشمان تو منعکس شده، خودِ من هستم؟»
‫مـــتـــرجـــمیـــــن ‫ .:: محمد سید و مانی ThePianist ::.
‫هلنا.
‫برگرد.
‫وقتی برگردی، مجبورت می‌کنه ‫دو برابر حالت عادی کارهای خونه رو بکنی.
‫بدم نمیاد بجاش برای تو کار کنم.
‫شاید اگه یه مدت نبودمون رو حس کنه ‫یادش بره عصبانیه.
‫خیلی‌خب.
‫آروم‌آروم قدم برمی‌داریم، سایه کوچولو.
‫اینجا بوده.
‫می‌دویده یا راه می‌رفته؟
‫رد پاهاش وسیع‌تر از قبل‌ـه.
‫و کناره‌هاش عمیق‌ترن.
‫داشته می‌دویده.
‫چرا؟
‫چون از یه چیزی ترسیده بوده.
‫از چی ترسیده بوده؟
‫از ما.
‫اگه ترسیده بودی...
‫و برای نجات جونت می‌دویدی، کجا می‌رفتی؟
‫یه جایی که هیچ‌کس نتونه ببینتم.
‫وقتشه شکار رو تموم کنی.
‫اگه تیرم خطا بره چی؟
‫اون‌وقت امشب گرسنه می‌مونیم.
‫من که هیچ صدایی ازم در نیومد.
‫پس فکر می‌کنی چی شد؟
‫بوم رو حس کرد.
‫اون آتیشه به کارِت نمیاد.
‫هلنا، بیا دست‌رنجِ امروزت رو بگیر.
‫اون همیشه از دستم عصبانیه.
‫مامانت شادی رو توی چیزایی که ‫ما می‌بینیم، نمی‌بینه.
‫خیلی‌خب.
‫خوبم.
‫داره دیر می‌شه.
‫هلنا، دیگه بسه.
‫بقیه‌اش کجاست؟
‫الان دیگه آزاد شده.
‫پای خودش رو گاز گرفته و قطع کرده؟
‫چیزی که لازم بوده رو فدا کرده تا زنده بمونه.
‫کِی می‌شه منم مثل تو ‫تفنگم رو توی خونه نگه دارم؟
‫وقتی که به اندازۀ من، شکارچی خوبی بشی.
‫که هیچ‌وقت نمی‌شی!
‫این علامت‌ها یعنی چی؟
‫یعنی اینکه:
‫«وقتی داری از دست یه گوزن عصبانی فرار می‌کنی،
‫حواست به شاخه‌های پایینی باشه.»
‫صدای زوزه‌اش رو شنیدم.
‫داره از گرسنگی می‌میره.
‫خب، یه مقدار غذای مونده داخل داریم. ‫می‌تونیم...
‫- مثلاً... ‫- وقتی اون غذا تموم بشه چی؟
‫هیچ‌چیز ناب‌تر از غریزۀ بقا نیست.
‫گرگ ترحم رو قبول نمی‌کنه.
‫فقط میل به این داره ‫که به زندگیش ادامه بده.
‫اگه داشتی از گرسنگی می‌مردی، ‫با گرگه چی‌کار می‌کردی؟
‫تو شکارشی.
‫همه‌مون هستیم.
‫ولی بچه‌اش چی می‌شه؟
‫تنهایی عذاب می‌کشه و می‌میره.
‫حالا کاری که گفتم رو بکن، هلنا.
‫- ولی اگه... ‫- هلنا، برو کنار.
‫همیشه باید از خانواده‌ات محافظت کنی.
‫[از خانواده‌ام محافظت کنم]
‫نه. ‫این یکی از سفرهاییه که تنها می‌رم.
‫- ولی می‌تونم کمک کنم. ‫- نه، بی‌خیال. خودت که قوانین رو می‌دونی.
‫- با خودم یه سورپرایز میارم. ‫- چه‌جور سورپرایزی؟
‫از اون‌جور سورپرایزهایی که باید منتظر بمونی ‫تا ببینی چیه.
‫حالا برگرد.
‫زود میام خونه.
‫ببخشید که با موتورم یهویی اومدم اینجا. ‫(موتور چهارچرخ)
‫مامان یا بابات هستن؟
‫سلام.
‫امیدوارم به ملک خصوصی‌تون تجاوز نکرده باشم.
‫نمی‌دونستم کسی اینجا زندگی می‌کنه.
‫الان چند ساعتی هست که دارم برای خودم می‌چرخم
‫و نمی‌تونم راهم رو به مسیر اصلی پیدا کنم.
‫اینجا هیچ‌جا آنتن نمی‌ده.
‫ببین، اگه بتونی مسیر رو بهم نشون بدی...
‫کمک!
‫خواهش می‌کنم! قبل از اینکه اون برگرده.
‫چی؟
‫می‌خوایم چی‌کار کنیم؟
‫داری... داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- سوار شو، هلنا. ‫- عه، عه، صبر کنید.
‫- الان برمی‌گرده. ‫- کی؟
‫- خواهش می‌کنم، باید بریم. همین الان! ‫- من...
‫- نمی‌خوام برم! ‫- نمی‌تونم که همین‌جوری ببرم‌تون.
‫حتی دقیق نمی‌دونم الان کجاییم. ‫واسه همین...
‫نـــه!
‫نه، نه!
‫مامان! مامان، بس کن!
‫مامان! مامان، بس کن! بس کن!
‫- هلنا! ‫- نه!
‫بابا!
‫هلنا؟
‫- بابا! ‫- هلنا؟
‫نه!
‫بس کن! بس کن!
‫یکی کمک کنه!
‫ببین کی بیدار شده.
‫چیزی نیست، هلنا.
‫مامانت توی اتاق بغلی‌ـه.
‫بابام کجاست؟
‫اینجا نیست. الان جات امنه.
‫دیگه لازم نیست از چیزی بترسی.
‫نگران اونم نباش.
‫هلنا.
‫نباید اینجا باشیم. ‫می‌خوام برم خونه.
‫- اونجا خونۀ ما نبود. ‫- این چه کاری بود که کردی؟
‫این چه کاری بود که کردی؟
‫- من بابا رو می‌خوام. ‫- اون دیگه هیچ‌وقت نباید...
‫بهمون نزدیک شه.
‫منو به‌زور بُرد، هلنا.
‫جیکوب...
‫منو دزدید و بُرد وسط جنگل.
‫داری دروغ می‌گی.
‫دروغگویی. ‫همیشه دروغگو بودی.
‫بابا بهم گفت.
‫گریه نکن!
‫حق نداری گریه کنی.
‫خیلی‌خب، باید بذاریم مامانت استراحت کنه.
‫فقط یه چند دقیقه.
‫همه‌چی درست می‌شه. ‫هلنا؟
‫بابا؟
‫[بارِ «نان»]
‫- کی رفت بیرون؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، باید بریم. بیا.
‫کارِت خوب بود. بیا.
‫خیلی‌خب، بیا از این‌طرف بریم.
‫- اوناهاش! ‫- پلیس! از جات تکون نخور!
‫می‌ریم خونه؟
‫یه روز بالأخره می‌ریم.
‫آهای! تکون نخور!
‫از دختره فاصله بگیر.
‫- نه. ‫- دَمَر بخواب روی زمین.
‫همین الان!
‫اون هیچ کار اشتباهی نکرده.
‫دست‌هات بالا!
‫میام پیدات می‌کنم، سایه کوچولو.
‫داره فرار می‌کنه! گرفتمش.
‫- دست‌هات رو بذار پشتت! ‫- بابایی!
‫گندش بزنن.
‫ا.مــپــایــر.بــســت.تــی.و.ی ر.و سـر.چ کـن
‫ندو، ماریگولد.
‫سلام عزیزم.
‫خانم هیور گفت اونم کار و زندگی داره ‫و اگه قراره دیر کنی...
‫کم‌کم کرایۀ نگه‌داریِ من رو ازت می‌گیره.
‫- این‌جوری گفت، آره؟ ‫- حالا یعنی چی؟
‫یعنی اون‌قدر ارزشمندی که ‫به‌نظرش باید برات پول بدم.
‫چی توی اینه؟
‫پروژۀ علوم‌ام. ‫یه زیستگاه‌ـه.
‫زیستگاه؟ زیستگاه کی؟
‫یه بچه آهو.
‫اینجا کنار صخره‌ها می‌خوابه
‫تا در برابر شکارچی‌ها در امان باشه.
‫چه آهوی باهوشی.
‫مامانی!
‫این چه‌جور برگیه؟
‫برگِ گردو.
‫- از کدوم درخته؟ ‫- تو بگو.
‫اون!
‫اوهوم.
‫حالا اون درخت چیه؟
‫بلوط قرمز.
‫به‌نظر من که قرمز نمیاد.
‫پاییز قرمز می‌شه.
‫پرنده‌هه رو می‌بینی؟
‫توکان‌ـه.
‫چطور همۀ اسم‌ها رو بلدی؟
‫اگه بخوای می‌تونم بهت یاد بدم.
‫یه خرگوش می‌بینم.
‫کجا؟
‫باید یه‌جورایی سرت رو بچرخونی. ‫گوش‌هاش رو می‌بینی؟
‫آهان، آره. دارم می‌بینم. ‫دُمش هم این‌طرفه؟
‫آره.
‫یعنی ما یکی هستیم.
‫یه خانواده.
‫مامان؟
‫کِی می‌تونم یه دونه از اینا بزنم؟
‫وقتی که ۸۲ سالت بشه.
‫قانونش همینه، یادته؟
‫نامردیه.
‫تو وقتی بچه بودی اونا رو زدی.
‫خیلی بزرگتر از تو بودم، ‫تازه کاش که نزده بودم.
‫ازشون خوشم میاد.
‫منم از تو خوشم میاد.
‫بابایی خونه‌ست!
‫وسایلت رو بذار داخل، عزیز دلم.
‫برای پیک‌نیکِ کاریِ بابایی، ‫می‌ریم محوطۀ دانشگاه.
‫پیک‌نیک؟ ‫ببخشید دیر کردم.
‫یادم رفت امشب برنامه داری.
‫عیبی نداره. الان بیا بریم.
‫باید لباس‌هام رو عوض کنم.
‫چطوره با اون بری، منم بعداً بیام؟
‫خب، این روش رو هم قبلاً امتحان کردیم ‫ولی نیومدی.
‫- آخه توی این‌جور چیزا خوب نیستم. ‫- منم همین‌طور.
‫برای همین باید همراهم بیای.
‫ضمناً تو زنِ خوشگلمی ‫و می‌خوام جلوی بقیه پُزت رو بدم.
‫می‌دونی، خنده‌دارـه.
‫ممنون.
‫- سلام، خوبی؟ ‫- آره.
‫به ماریگولد داره خوش می‌گذره؟
‫از همه عجیب‌تر اینه که...
‫دانشجوهام دیگه حتی سعی نمی‌کنن قایمش کنن.
‫وسط درس‌دادن، گوشی‌ها هِی زنگ می‌خوره.
‫خب، در دفاع از اونا باید بگم ‫دیدم چه‌جوری درس می‌دی.
‫عاشق اون تتو شدم. غیرعادیه.
‫- عه، ممنون. ‫- همین اطراف زدیش؟
‫توی «سان فرانسیسکو»، نوجوون که بودم.
‫خیلی هم داری.
‫بیش‌ازحد.
‫نمی‌دونستم سان فرانسیسکویی هستی.
‫- بچۀ جاهای دیگه هم هستم. زیاد جابه‌جا می‌شدیم. ‫- مامان و بابات چی‌کاره بودن؟
‫بابام توی شرکت بیمه کار می‌کرد، ‫مامانم هم بازاریاب تلفنی بود.
‫کسل‌کننده‌تر از این نمی‌شه!
‫سپس ۲۰ تشک برداشت ‫و روی نخود قرارشان داد.
‫شاهدخت مجبور بود شب تا صبح رویش بخوابد.
‫صبح از او پرسیدند که خوابش چطور بود.
‫شاهدخت پاسخ داد:
‫«وای، خیلی بد بود.»
‫چی شده؟ دخترم کجاست؟
‫هلنا اریکسون؟
‫ماریگولد کجاست؟
‫اینجا نیست. ‫این قضیه مربوط به اون نمی‌شه.
‫من مأمور ویژه ایلینگ هستم.
‫توی خونۀ من چی‌کار می‌کنید؟
‫- خانم اریکسون. ‫- فامیلیِ من «پلتیه»ـست.
‫قبلش «جونز» بود، درسته؟
‫بعدش هم «میچل»، ‫البته بعد از اینکه از «بکام» تغییرش دادین.
‫ولی شما بچۀ جیکوب هلبروک و بث اریکسون هستید.
‫چی می‌خواید؟
‫پدرتون، جیکوب هلبروک.
‫دیشب وقتی داشته در مرز بین ایالتی
‫به ندامتگاه آلجر منتقل می‌شده، ‫به‌همراه یه زندانی دیگه فرار کرده.
‫آخرین باری که باهاش صحبت کردین کِی بود؟
‫وقتی ده سالَم بود.
‫- اخیراً باهاتون تماس نگرفته؟ ‫- نه.
‫مطمئنید؟ حتی یکبار؟
‫می‌تونستید بهم زنگ بزنید. ‫لازم نبود بیاید اینجا.
‫چه خبره؟
‫خوبی؟
‫می‌دونید پدرتون احتمال داره کجا بره؟
‫پدرت؟
‫حق ندارید بی‌اجازه وارد خونه‌ام شید.
‫حکمی که داریم بهمون این امکان رو می‌ده ‫که هرگونه ارتباط احتمالی‌ای...
‫که با باباتون داشتید رو بررسی کنیم.
‫چرا هِی حرف‌تون رو تکرار می‌کنید؟ ‫بابای هلنا...
‫نمی‌دونه کجا زندگی می‌کنم، ‫فامیلی‌ام رو نمی‌دونه،
‫هیچی از من نمی‌دونه.
‫خانواده و دوست‌هاتون هم همین‌طور؟ ‫هیچ‌کدوم‌شون...
‫تا حالا به کسی نگفتم جیکوب هلبروک بابامه.
‫پس ۲۰ ساله...
‫نه نامه‌ای، نه کارت پستال تولدی، ‫هیچی بهتون نداده؟
‫نه.
‫نمی‌فهمم.
‫مگه مامان و بابات توی تصادف نمُردن؟
‫به تو این‌طوری گفتم.
‫هلبروک، همون یارو پادشاه مرداب‌ـه؟ ‫همونی که الان فرار کرده؟
‫توی رادیو شنیدم.
‫درسته.
‫احتمالش وجود داره که بیاد اینجا؟
‫قصد داریم همینو بفهمیم.
‫اون نمی‌دونه کجا زندگی می‌کنم.
‫از کجا انقدر مطمئنی؟
‫ای خدا، هلنا. ‫چطور تونستی بهم نگی؟
‫گفتم توی ماشین بمون، عزیزم.
‫- اینا کی‌ان؟ ‫- پلیس. فقط اومدن که...
‫من می‌برمش. بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫باید گوشی و هر کامپیوتری که ‫ازش استفاده می‌کنید رو ببینیم.
‫اگه شانس بیاریم، ‫پدرتون به‌زودی پیدا می‌شه.
‫شما پدر منو نمی‌شناسید.
‫اگه به حیات‌وحش برسه، ‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیدش.
‫در پرونده‌ای که در سطح کشور خبرساز شد،
‫جیکوب هلبروک ملقب به «پادشاه مرداب»، ‫بث اریکسون را دزدید
‫و ۱۲ سال در مناطق غیرمسکونیِ ‫«شبه جزیره علیای میشیگان»...
‫او را در اسارت نگه داشت.
‫تا اینکه در نهایت با دختری فرار کرد
‫که در زمان اسارت به دنیا آورده بود.
‫بعد از دادگاه، اریکسون برای ‫ وفق‌پذیری با زندگیِ عادی مشکل داشت
‫و به‌ندرت در عموم دیده می‌شد.
‫متأسفانه چهار سال پیش ‫پس از خودکشی‌ای واضح، از دنیا رفت.
‫بله؟
‫دارید میاید خونه؟
‫امشب فعلاً توی هتل یه اتاق گرفتم.
‫ماری توی استخره.
‫اگه بخوای می‌تونم یه‌سری لباس مدرسه براش بیارم.
‫محض احتیاط فردا مدرسه نمی‌ره.
‫فکر نمی‌کردم این‌جوری بشه.
‫که من خبردار شم؟
‫نه. منظورم اینه که... ای‌کاش...
‫ماری داره صدام می‌زنه. ‫باید برم.
‫سایه کوچولو.
‫وقتشه تله‌هامون رو چک کنیم.
‫و یه شکارچی واقعی...
‫یه چاقوی واقعی لازم داره.
‫این دیگه مال توئه.
‫ببینم باهاش چی‌کار می‌کنی.
‫سلام.
‫بهت زنگ زدم ولی جواب ندادی.
‫خیلی با گوشی کار نمی‌کنم.
‫یا بهتره بگی اصلاً.
‫اخبار رو دیدم.
‫گفتم یه سر بیام و یه سلامی بهت بکنم.
‫سلام کلارک.
‫قبل از اینکه برگردم یه لیوان آب بهم می‌دی؟
‫می‌دونم دوست نداری بیام سر بزنم
‫ولی پیش خودم گفتم الان همه‌چی ‫یه ذره تغییر کرده.
‫رازت لو رفته.
‫واکنش شوهرت به این قضیه چطوره؟
‫خوب نیست.
‫دیر یا زود باهاش کنار میاد.
‫کوچولوت دیگه خیلی هم کوچولو نیست.
‫اگه مادرت زنده بود و می‌دیدش ‫خیلی خوشحال می‌شد.
‫فکر می‌کردم اون سال‌ها ماریگولد رو میاری خونه
‫حداقل برای مراسم ختمش.
‫اگه میاوردمش هم که نمی‌تونست ببینتش. ‫(چون مراسم ختم خودشه)
‫راست می‌گی.
‫پس به گمونم منظورم این بود ‫که کاش زودتر اومده بودی.
‫خوشحال می‌شد.
‫شوهرت هنوز توی دانشگاه مشغوله؟
‫- تو هنوز...؟ ‫- هیچی عوض نشده.
‫خیلی‌خب.
‫فکر نمی‌کردم گفت‌وگومون این‌جوری پیش بره.
‫ببخشید، ولی الان توی شرایط خوبی نیستم.
‫خب، حداقل توی خبرها حرفی از تو نیست.
‫کسی تو رو به اون ربط نمی‌ده.
‫می‌خواستم مطمئن بشم که نگران چیزی نیستی.
‫نه نیستم.
‫می‌دونی، وقتی تقریباً ۱۳ سالت بود ‫یه جوّ خاصی برای خودمون داشتیم.
‫فکر می‌کردم فرصت اینو داریم ‫که سه‌تایی یه خانوادۀ خوب و جمع‌وجور بشیم.
‫خانواده‌مون هیچ‌وقت «سه‌تایی» نبود، کلارک.
‫دلش نمی‌خواست من باشم.
‫وقتی بهم نگاه می‌کرد، بابام رو می‌دید.
‫تو هم همین‌طور.
‫نه.
‫داری یه‌سری روزهای خوب رو فراموش می‌کنی.
‫مامانت دوستت داشت.
‫من هنوز دوستت دارم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫ولی خب آره، شاید یه وقتایی ‫یه مقدار خصوصیات جیکوب رو توی وجودت می‌دیدیم.
‫یا شایدم تو هیچ‌وقت به اندازۀ کافی ‫خصوصیات اونو توی وجود من نمی‌دیدی.
‫- اومدی شیفتت رو با این آقا عوض کنی؟ ‫- نه، باید...
‫خانم پلتیه، اف‌بی‌آی می‌خواد یه سر بیاید اداره.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫من یه مأمور ساده‌ام.
‫می‌خوای باهات بیام؟
‫جسد پدرتون رو پیدا کردیم.
‫نزدیکِ مرز بین ایالتی.
‫گمون می‌کنیم قصد داشتن وارد خاک کاندا بشن.
‫گاردریل ۲۰ متریِ کنارۀ جاده متلاشی شده بود.
‫راننده یا کنترل ماشین رو از دست داده ‫یا خوابش برده.
‫ماشین به یه درخت خورده و آتیش گرفته.
‫هر دو مَرد سوختند ‫و جسدشون قابل شناسایی نیست.
‫فکر می‌کنیم یه همدست داشتن. ‫الان داریم دنبالش می‌گردیم.
‫از کجا مطمئنید هلبروک‌ـه؟
‫سه تا دندون طلایی داره که روش حکاکی شده ‫و با مشخصات پدرتون همخوانی داره.
‫خوبی؟
‫بابای من ۲۰ سال پیش مُرد.
‫هومممم...
‫متأسفم که بابایی‌ات فوت کرد.
‫توی تلویزیون دیدیم.
‫ممنون عزیزم، ولی مدت کوتاهی بابایی‌ام بود.
‫برات غذا آوردیم، ‫گفتیم شاید نخوای غذا بپزی.
‫بذار حدس بزنم، با پپرونیِ اضافی؟
‫- الان دارم می‌میرم واسه پیتزا. ‫- ایول!
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫کاش راستش رو بهم گفته بودی.
‫در بدترین حالت چی می‌شد؟
‫- ماری رو به دنیا نمی‌آوردیم. ‫- از کجا معلوم؟
‫معلومه دیگه.
‫کدوم آدم عاقلی می‌اومد با دخترِ یه آدمِ...
‫اگه می‌دونستی فامیلی هلبروکه، ‫هیچ‌وقت باهام سرِ قرار نمی‌اومدی.
‫راهت رو می‌کشیدی و می‌رفتی.
‫- الان هم می‌ری. ‫- صبر کن بابا.
‫بیا وانمود کنیم من این هیولایی نیستم ‫که توی ذهنت ساختی، خب؟
‫اگه بهم می‌گفتی، ‫بهترین اتفاقی که ممکن بود بیفته چی بود؟
‫این‌جوری شاید یه آدم معتمد کنارت داشتی.
‫یکی که کمکت می‌کرد روزهای گوهت رو پشت سر بذاری.
‫یکی که بهش توضیح می‌دادی ‫این تتوهای عجیبت قضیه‌شون چیه.
‫هیچ‌وقت «بهترین اتفاق ممکن» پیش نمیاد، استیون.
‫فارغ از اینکه چقدر مشتاقش باشیم.
‫- ماریگولد خوبه؟ ‫- آره.
‫خوابیده.
‫واقعاً به اون حرفت اعتقاد داری؟
‫همون حرفی که می‌گفتی:
‫«بهترین اتفاق ممکن هیچ‌وقت پیش نمیاد.»
‫چون اگه بهش اعتقاد داری، ‫پس تکلیف رابطه‌مون چی می‌شه؟
‫ببین، نمی‌خوام وضعیت رو برات بدتر از این بکنم.
‫ولی باید منو محرم اسرارت بدونی، هلنا.
‫خیلی‌خب، ببین. ‫می‌رم توی دفترم یه مقدار دیگه کار کنم.
‫احتمالاً همونجا هم بخوابم.
‫اسمم هلنا هلبروک‌ـه.
‫اون یارو که اون زنه رو دزدیده بود رو یادته؟
‫همونی که همه بهش می‌گفتن «پادشاه مرداب»؟
‫من دخترشم.
‫بعضی از شب‌ها یواشکی از خونه می‌زنم بیرون ‫چون احساس می‌کنم گیر افتادم.
‫انگار نمی‌تونم تصمیم بگیرم که واقعاً ‫جام توی کدوم دنیاست.
‫به‌راحتی نمی‌تونم به آدما اعتماد کنم، چون...
‫همه بهم می‌گن اون کسی که بیشتر از هر کسی ‫قبولش داشتم...
‫در واقع یه هیولا بوده.
‫بعد از اولین شکاری که کردم این تتو رو برام زد.
‫اینو وقتی که تیرم خطا رفت برام زد.
‫اینجا جاییه که بهم شنا یاد داد.
‫[سایه کوچولو]
‫اسمی که روم گذاشت.
‫[حالا]
‫این برای این بود که بهم یادآوری بشه ‫هیچ‌وقت کارهام رو پشت گوش نندازم.
‫اینا تنها اشک‌هایی بودن ‫که بابام می‌خواست ببینه.
‫حاضری باهام بیای سرِ قرار؟
‫- بیا. ‫- خودم می‌تونم پیاده شم.
‫می‌دونم.
‫برای این روز، لحظه‌شماری می‌کردم.
‫گفتم شاید وقتش باشه ‫به دو نفر معرفی‌ات کنم.
‫ببین بابایی، اونا اسب دارن.
‫این کلارک‌ـه.
‫نهایت تلاشش رو می‌کنه ‫تا قانعت کنه بابابزرگ صدا بزنیش.
‫نذار مُفتی به هدفش برسه.
‫منو با این چیزا نمی‌تونی بترسونی.
‫کسِ دیگه‌ای رو ندارم که بخوام براش خرج کنم.
‫خیلی خوشحالم می‌بینمت، ماریگولد.
‫منم همین‌طور، کلارک.
‫مطمئنم از این بچه خوشم میاد.
‫دوست داری اسب‌ها رو ببینی؟
‫کی داره گرسنه‌اش می‌شه؟
‫دو ساعت بعد از اینکه این عکسه رو گرفتم،
‫هِی بهم زنگ می‌زدن که یکی از این اراذل...
‫داره توی حیاط ملت، آتیش‌بازی می‌کنه.
‫وقتی داشت از دست یکی از معاون‌هام فرار می‌کرد ‫لباسش حسابی پاره‌پوره شد.
‫می‌تونی بس کنی دیگه.
‫اوه عمراً، هنوز ‫به دوران بدقلق‌ـیت نرسیدیم.
‫اون کیه؟
‫مادربزرگ‌ـته.
‫تو قطعاً به اون رفتی.
‫این عکسو یادم نمیاد.
‫شبیه ماست.
‫می‌دونی، اگه به این کار عادت کنی ‫خوشحال میشم.
‫ممنونم، کلارک.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی.
‫می‌دونی، جیکوب ‫خیلی از عقاید مردم‌ـم رو گرفت،
‫تبدیلش کرد به چیزی که ‫برای خودش مناسبه.
‫اون به زبونِ اوجیب‌واـیی ‫یعنی «تحت‌اختیار». نه «خانواده».
‫این دو تا رو ‫با هم قاطی نکن.
‫لعـ..
‫سایه کوچولو.
‫چی شده؟
‫میرم یکم آب بخورم.
‫هی، حتماً وقتی میای خونه ‫پاهاتو تمیز کن.
‫کردم.
‫سر راه می‌رسونمش.
‫بعداً می‌بینمت.
‫می‌ریم یه شنایی چیزی کنیم. ‫عینک شنامو یادت نره.
‫بعدازظهر تو «دیترویت» ‫اون کنفرانسه رو دارم.
‫شاید دیر بیام خونه.
‫مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫مرسی.
‫هلنا؟
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. خوب.
‫آخر هفته هستین؟
‫گفتم جس و ماریگولد ‫یه قرار بازی داشته باشن.
‫اوه، آره. ‫فکر کنم وقتمون آزاده، فقط...
‫ببخشید. آره خوشحال میشه.
‫شنبه چطوره؟ ‫دوست داره بیاد خونه‌ی ما؟
‫البته. ‫ساعت ۱۰ باید بره شنا اما بعدش...
‫میشه یه ثانیه صبر کنی؟ ‫ببخشید.
‫کمک نمی‌کنی.
‫من نباید کمک کنم. ‫تکلیف توئه نه من.
‫اما همیشه کمک می‌کنی.
‫خب، می‌تونی اینو خودت حل کنی.
‫چرا دوباره بد اخلاق شدی؟
‫نیستم.
‫نمی‌خوام باشم.
‫بیا بریم داستان بخونیم. ‫به بابا میگیم فردا کمک‌مون کنه تمومش کنیم.
‫- باشه؟ ‫- باش.
‫نیلوفرهای آبی ‫بر سطح برکه، همانند فرشی
‫با نقش گل، پخش شدند.
‫و بر این فرش، ‫یک زن جوان و زیبا دراز کشیده بود.
‫مادر فریاد زد: «آن‌که در چشمانت ‫بازتابش را می‌بینم خودِ من هستم؟»
‫و دختر گفت...
‫هی، دختر؟ ‫وارد داستان نشدی.
‫هلنا.
‫- چیه؟ ‫- عروسکه.
‫باهاش... بازی می‌کنی.
‫مثل یه دوست.
‫موهاش شبیه منه.
‫یه هلنا کوچولوئه.
‫اوه، خدای من.
‫ماریگولد!
‫هلنا!
‫هی، منم.
‫منم.
‫خدایا. داری چی کار...
‫- اه... من... ‫- این خونِ کیه؟
‫هیچکس. مال خرگوشه. ‫صدای یکیو بیرون شنیدم.
‫شاید بهتره جای گشت زدن
‫تو تاریکی با یه چاقو، ‫به پلیس زنگ بزنی.
‫- باید به ماریگولد سر بزنم. ‫- ماریگولد خوبه. خوابه.
‫الان از اتاقش اومدم.
‫کسی رو بیرون دیدی؟
‫هی.
‫درها رو قفل نگه می‌داریم، ‫باشه؟
‫چند تا پلیس میارم گشت بزنن.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫داشت از سرش ‫خون‌ریزی می‌کرد.
‫انگار یکی اول کشتش، ‫بعد گذاشتش تو تله.
‫یا شاید یه جور دیگه ‫صدمه دیده.
‫چی ترسوندت؟ ‫چرا فکر می‌کنی یه چیزِ بیشتر هست؟
‫حس می‌کنم اون اینجاست.
‫شبی که ما رو پیدا کردی،
‫وقتی از جنگل اومدیم بیرون،
‫خیلی ترسیده بودم ‫چون اون با من نبود.
‫اما بعد اومد.
‫تو این قضیه سردرگم نشو، هلنا.
‫حالا دوباره برگشته.
‫باید بهش بگم ‫تنهامون بذاره.
‫باید سعی کنی از ذهنت ‫بیرونش کنی.
‫برای همیشه.
‫مطمئن نیستم ‫بتونم این کارو کنم.
‫چطور ممکنه زنده باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫چیزی خالص‌تر از ‫غریزه برای بقا وجود نداره.
‫[دو زندانی فراری، بی‌جان پیدا شدند.]
‫[شریک‌شان در فرار از زندان، همچنان مفقود است.]
‫مامانی!
‫ماریگولد؟
‫نتونستم کوله‌پشتی‌مو پیدا کنم.
‫اوه، نه، نه، نه. ‫این همینجا می‌مونه.
‫می‌خوام به بقیه نشون بدم.
‫بیا یکم واسه این کار صبر کنیم، خب؟
‫باشه.
‫اینا رو از کجا آوردی؟
‫فکر کردم تو درستشون کردی. ‫خوشم میاد ازشون.
‫شبیه من و تو ان.
‫از اولش این سکونتگاه ‫تو اتاقت بود؟
‫اوهوم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بیا.
‫داخل مدرسه بمون ‫مگه اینکه من
‫یا بابایی اینجا باشیم، خب؟ ‫با هیچکس دیگه نرو، مهم هم نیست چی میگن.
‫این واسه چی بود؟
‫فقط حسش اومد.
‫می‌تونی بعد مدرسه ‫ماریگولد رو سوار کنی؟
‫البته.
‫چرا؟
‫باید یه کاری بکنم. ‫نمی‌تونم بهت بگم چیه.
‫چی شده، هلنا؟
‫می‌دونم بهت دلیلی ندادم که این کارو بکنی...
‫اما لطفاً بهم اعتماد کن.
‫وقتی برگشتم بهت زنگ می‌زنم.
‫از کجا برگشتی؟
‫این آخرین رازه، استیون.
‫قول میدم.
‫تو و ماری نجاتم دادین.
‫هرچی بخوام می‌تونم صداش کنم؟
‫مال توئه. ‫من بهت دادمش.
‫اسمشو می‌ذارم...
‫آبشارِ هلنا.
‫[پادشاهِ مرداب.]
‫سلام، سایه کوچولو.
‫بیا یه قدم بزنیم.
‫چجوری پیدام کردی؟
‫هیچوقت گم‌ـت نکردم، سایه کوچولو.
‫دلم واسه این بو تنگ شده.
‫و این مزه.
‫بِدش.
‫چاقوی مورد علاقه‌ام.
‫قبلاً میومدیم اینجا اردو می‌زدیم، یادته؟
‫کل تابستونو ‫اینجا می‌گذروندیم.
‫آسمونو می‌دیدیم،
‫تا ببینیم کی ستاره‌های دنباله‌دار بیشتری ‫می‌تونه بشمره.
‫من تقلب می‌کردم و هواپیماها رو ‫هم حساب می‌کردم.
‫کل این مدت می‌دونستی ‫من زنده‌ام، مگه نه؟
‫نمی‌دونستم چطور ممکنه.
‫تا وقتی که ‫گرگِ سه پا رو دیدم.
‫پای خودشو برای آزادی ‫قربانی کرد.
‫مثل کاری که تو با دندونات کردی.
‫احتمالاً با معاینه‌ی پزشکی ‫مشخص بشه،
‫اما زمان کافی رو ‫برات خرید.
‫یکم تحقیق کردی.
‫آفرین.
‫به کسی درمورد فرضیه‌ات ‫نگفتی؟
‫نه؟
‫کاش ماریگولد هم میاوردی.
‫درمورد نوه‌ام بگو.
‫گمون نکنم بگم. ‫اندازه‌ی کافی می‌شناسیش.
‫خب، باید یه نگاه مینداختم.
‫هیچوقت نیاوردیش منو ببینه.
‫اصلاً هیچوقت به دیدنم نیمدی.
‫بیا، سایه کوچولو.
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫می‌دونی، ‫ماریگولد شبیه اونه.
‫منظورم مادرته.
‫شرط می‌بندم اندازه‌ی ما ‫به آب علاقه داره.
‫اون ما رو ‫از مرز رد می‌کنه.
‫سه تایی‌مون رو.
‫میریم طرف کانادا، ‫می‌تونیم دوباره یه خانواده بشیم.
‫من خانواده دارم.
‫یه دختر داری.
‫و یه همسر.
‫با هم یه زندگی ساختیم.
‫با اون زندگی خوشحالی؟
‫همیشه نه.
‫تا حالا به این فکر کردی که ‫وقتی اینجا زندگی می‌کردیم
‫چه حس و حالی داشت؟
‫- فکر کردم. ‫- می‌تونیم دوباره همشو داشته باشیم.
‫یادمه وقتی ۴ سال‌ـت بود،
‫با چشم بسته
‫می‌دونستی کجایی ‫با کمک صدای آب،
‫بوی درختا،
‫و حسی که زمین ‫زیر پاهات داشت.
‫مثل یه جادو بود.
‫ما به اینجا تعلق داریم.
‫خونه‌مونه.
‫زندگی‌مون اینجا
‫بی‌نقص بود.
‫نه!
‫دیگه از دستم فرار نکنیا!
‫خب؟ فهمیدی؟
‫فرار نمی‌کـ...
‫بی‌نقص؟
‫واسه مامانم که نبود.
‫خب، می‌تونست باشه.
‫چجوری؟
‫- تو ربودیش. ‫- نه. با هم فرار کردیم.
‫وقتی تصمیم گرفت بره ‫همینو گفت.
‫- به اون مرد شلیک کردی. ‫- می‌خواستم موتور رو بزنم.
‫به هیج وجه تیرت خطا نمی‌رفت.
‫تیرم خطا رفت.
‫چند تا داستان ‫درمورد من شنیدی.
‫حقیقت ندارن. من هیچوقت پادشاه مرداب ‫نبودم. تا اینکه خودشون گفتن.
‫اینو می‌دونم که خوشحال بودیم.
‫تو خوشحال بودی.
‫فقط اینو میگم که، ماریگولد رو بیار، ‫بذار با چشمای خودش ببینه.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫این کارو نمی‌کنم.
‫متأسفم. ‫دیگه ماجرا تمومه.
‫نباید میومدم اینجا.
‫اما خوشحالم که اومدم.
‫حالا باید برم خونه ‫پیش خانواده‌ام.
‫لطفاً دیگه ‫نزدیک‌شون نشو.
‫- لازم نیست اینطور باشه. ‫- لازمه.
‫باشه.
‫متوجه‌ام.
‫تو همیشه، سایه کوچولوی منی.
‫باید برم.
‫کلارک؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- منم باید همینو ازت بپرسم.
‫استیون بهم زنگ زد. ‫گفت نگرانه.
‫و بعدِ چیزی که گفتی ‫به دلم افتاد بیام.
‫- اینجاست؟ ‫- بیا برگردیم. سر راه برات تعریف می‌کنم.
‫هلنا، اون اینجا بود؟
‫اما رفته.
‫کلارک. کلارک.
‫کلارک. اوه، خدایا. ‫اوه، خدای من.
‫کلارک، بهم نگاه کن، باشه؟
‫کلارک. کلارک، بیدار بمون.
‫- بهش گفتی داری میای اینجا؟ ‫- نه، هیچی نگفتم.
‫لطفاً، بهم نگاه کن.
‫کلارک، من همینجام.
‫کلارک، تحمل کن. ‫لطفاً، کلارک، تحمل کن.
‫باید یه چیزی گفته باشی.
‫که ناپدریت رو کنکجاو کرده.
‫به اندازه‌ای که این همه راه ‫اومده اینجا ول بگرده.
‫فقط دور شو ازمون. ‫تو چیکار کردی؟
‫لطفاً، کلارک. ‫لطفاً. یالا.
‫یالا. لطفاً.
‫خب، الان دیگه براش ‫کاری از دستت برنمیاد.
‫نه!
‫ترجیح می‌دادی اون گرگ جای ما ‫زنده بمونه؟
‫می‌خوای تورو بده ‫توله‌اش بخوره؟
‫حالا باید به روش خودم ‫دستم به ماریگولد برسه.
‫نه! بهش دست نمی‌زنیا!
‫هنوز می‌تونیم یه خانواده باشیم.
‫فقط همینو می‌خوام.
‫زود با ماریگولد برمی‌گردم.
‫نه! نه، نه.
‫نه!
‫[محافظت کن از...]
‫[از خانواده‌ام محافظت کن.]
‫هلنا.
‫طناب رو بپیچ دور خودت.
‫اون گفت می‌تونم بیام بالا؟
‫اهمیت نمیدم، ‫از اونجا بیرون میارمت.
‫دارمت، هلنای من.
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫چون از من قوی‌تری.
‫از من شجاع‌تری.
‫خواهش می‌کنم.
‫کلارک.
‫خیلی متأسفم.
‫برمی‌گردم سراغت.
‫تمام رودخونه‌ها خمیدگی پیدا می‌کنن، هلنا.
‫خون گرمه یا سرد؟
‫- سرد. ‫- سرد.
‫پس باید سریع‌تر حرکت کنی.
‫می‌دوئه یا راه میره؟
‫می‌دوئه.
‫و اگه ترسیده بودی،
‫واسه جونت فرار می‌کردی،
‫کجا فرار می‌کردی؟
‫جایی که هیچکس نتونه ببینتم.
‫خودت می‌دونی چی یادم دادی.
‫چیزیت نیست، ‫یه زخم سطحی‌ـه.
‫حالا...
‫چه سودی برای ماریگولد داره
‫اگه مادرش ته مرداب ‫درحال پوسیدن باشه؟
‫بهت احتیاج داره.
‫به صلاح دخترت ‫فکر کن.
‫باشه؟
‫نه!
‫قایقی که باهاش اومدی رو نشونم بده.
‫همینطور برو.
‫کل زندگیم صبر کردم ‫تا تو رو دوباره ببینم.
‫مطمئن نبودم وقتی می‌بینم ‫چه حسی پیدا می‌کنم.
‫- چه حسی داری، سایه کوچولو؟ ‫- منو اینطوری صدا نکن.
‫دیگه نه.
‫فکر می‌کردم اینطوری صدام می‌کنی ‫چون همیشه کنارت بودم.
‫حالا می‌فهمم منظورت این بود که،
‫مثل هر سایه‌ای، اگه تو واینساده باشی ‫منم وجود ندارم.
‫مادرت خوب ذهن‌تو خراب کرد ‫بعد از رفتنم.
‫نه، نکرد.
‫خیلی کم تو زندگیم ‫باهاش حرف زدم.
‫بابت همه‌چی هم سرزنشش کردم. ‫هیچوقت باورش نکردم.
‫واقعاً فکر می‌کنی مثل من ‫بهت اهمیت می‌داد؟
‫روم اسلحه نمی‌کشید.
‫می‌تونست فرار کنه.
‫ در بره.
‫اما موند تا ازم محافظت کنه.
‫حالا می‌فهمم که، ‫اون آدم قویه بود.
‫ضعیف بودش.
‫نه.
‫مردی که یه زن رو ‫می‌کشونه حیات وحش، ضعیفه.
‫مراقب حرف زدنت باش، سایه کوچولو.
‫تموم کارایی که برات کردم رو ‫یادت رفته.
‫سال‌هایی که تو زندان سر کردم
‫واسه این بود که به خاطرت برگشتم.
‫تو واسه ماریگولد حاضری چیکار کنی؟
‫حاضرم براش بمیرم.
‫دانلود اپلیکیشن موبایل مونت مووی ‫appmt.MontMovie.net ‫مـونـت مـووی در تلگرام و اینستاگرام ‫@MontMovie
‫بابایی!
‫یالا. یالا.
‫«امپایر بست تی وی کهکشانی از فیلم و سریال» ‫.:::EmpireBestTV.Com:::. ‫«در تلگرام و اینستاگرام و توئـیـتـر» ‫@EmpireBestTV
‫نیلوفرهای آبی ‫بر سطح برکه، همانند فرشی
‫با نقش گل، پخش شدند.
‫و بر این فرش، ‫یک زن جوان و زیبا دراز کشیده بود.
‫مادر فریاد زد: «آن‌که در چشمانت ‫بازتابش را می‌بینم خودِ من هستم؟»
‫و دختر گفت...
‫«آن‌که در چشمانت بازتاب شده،
‫خودِ من هستم؟»
‫سپس کودک، به شکلِ یک ‫قویی بزرگ برخواست
‫و بال‌های قدرتمندش را باز کرد.
‫ازت متنفر نیستم.
‫برات تأسف نمی‌خورم.
‫فقط درسی که دادی رو یادمه.
‫که همیشه از خانواده‌ام محافظت کنم.
‫مـــتـــرجـــمیـــــن ‫ .:: محمد سید و مانی ThePianist ::.